Miran's log

Archive for april, 2008

Michelle heeft een nieuwe hobby: huisje bouwen. Voor haar erg leuk, voor papa en mama iets minder want ze verzamelt alles wat los en vast zit en bouwt zich helemaal in. En je voelt de bui al hangen……. wij mogen het opruimen.

Soms raak je met iemand aan de praat en dan hoor je een verhaal dat je raakt.

Verchillende collega’s van mij gaan met regelmaat naar Indonesie om daar te ondersteunen bij het opzetten van een waterbedrijf. Met een van deze collega’s, Roland sta ik altijd gezellig te roken en een paar weken terug raakte we aan de praat over Indonesie en begon hij ter vertellen over de kampong van de chauffeur die hij had bezocht. Over de grote armoede daar en wat voor indruk dat op hem had gemaakt. Het had zoveel indruk gemaakt dat hij vond dat hij die mensen daar moest helpen. En zo kon het gebeuren dat met zijn hulp en een Nederlandse non een 3 jarig meisje met klompvoetjes geopereerd kon worden en nu weer een redelijke toekomst heeft. En zo waren er nog veel meer trieste en mooie verhalen waar ik behoorlijk van onder de indruk was. En dat kwam niet alleen door zijn verhalen, maar ook de manier waarop hij ze vertelde. Vol passie en overgave. Ro raakt er niet over uitgepraat. In mei gaat hij er weer heen en ook dan zal hij weer vanalles regelen en meenemen voor deze mensen.

Natuurlijk kan hij dit niet allemaal alleen betalen en door mond op mond reclame heeft hij inmiddels enkele sponsors en donateurs, maar het zou natuurlijk fantastisch zijn als dit er nog veel meer worden.  Daarom heeft hij een site gemaakt, met daarop zijn reisverslagen en natuurlijk ook het bankrekeningnummer waar je geld op kan storten. Maar hij is niet alleen blij met geld, ook kleding, kleurboeken en dergelijke zijn van harte welkom. Kijk eens rond op zijn site, het is echt de moeite waard.

Het heeft even geduurd en een paar vierkante ogen verder door het bekijken van allerlei mogelijke themes is deze het geworden. Gewoon strak zonder al te veel tierelantijnen, maar wel met, hoe kan het ook anders, roze.

Ik hoop dat jullie dit ook wat vinden.

Jawel, ik heb de overstap van Blogger naar WordPress gemaakt en ik moet zeggen dat ik daar wel blij mee ben. Nu alleen nog een leuke template uitzoeken want dit is wel heel standaard. Voorlopig ben ik dus nog wel even onder de panne.

Jawel, vandaag was het weer Secretaressedag en ook ik ben niet vergeten. Ik heb dit jaar een tijdschriftenbon gekregen. Weer eens wat anders dan bloemen. Ik kan nu op een site een tijdschrift uitzoeken en daar krijg ik dan een x-aantal nummers van.

Bij ons bedrijf wordt dit centraal geregeld. Aan de ene kant een beetje jammer, maar aan de andere kant wordt zo niemand vergeten. De ene baas is nou eenmaal attenter dan de andere. Helaas is er bij mij alleen flink geblunderd. Van morgen kreeg ik dus een brief met daarbij de bon. Alleen jammer dat daarin stond dat ik de bon van mijn oude baas kreeg en niet van mijn huidige baas. Ach, het is pas per 1 januari en degene die de brief had gemaakt heeft notabene mijn verhuizing geregeld van de ene locatie naar de andere en wist ook wat er allemaal speelde eind vorige jaar. Behoorlijk slordig dus. Maarja, gelukkig ben ik redelijk van het positieve soort en kan ik er ook wel weer om lachen en denken “dat heb ik weer!”. Wat moet je anders.

Ik begin mij nu toch een beetje zielig te voelen. Gisteren was ik in Loosduinen en stond op een betaald parkeren parkeerplaats. Helaas kwam ik niet verder dan 50 cent losgeld, dus dan maar een half uurtje parkeren. Nou had ik de pech dat het in de winkel waar ik was, het allemaal niet echt op schoot en dus was ik een kwartier te laat. En jawel, daar stond zo’n fijne parkeerwachter gewapend met handterminal mijn kenteken in te voeren. Ik er naartoe en onschuldig vragen of ik nog op tijd was. Nou niet dus. Ik ben nu dus een bekeuring van 50,50 euro rijker. Dat heb ik weer.

Vanmorgen stond ik op met kiespijn. Vervelend, maar op zich ging het allemaal nog wel. Helaas werd dit in de loop van middag steeds erger en nu heb ik dus een bult op mijn wang ter grootte van een kippenei. Zelfs paracetamol werkt niet. Nouja, nog maar even volhouden en heel hard hopen dat het vanzelf over gaat.

Vanmorgen zijn we ondanks dat het weer het liet afweten toch maar even naar Kijkduin gegaan. En natuurlijk hoort daar dan ook het strand bij. Michelle had vandaag haar moedige dag, dus broek oprollen en door de zee wandelen. Ze schrok alleen wel van een golf die wat verder het strand oprolde waardoor het water ineens wat dieper werd, met als gevolg dat haar broek toch een beetje nat werd. Ze wilde nu alleen nog maar opgetild naar de zee kijken. Ook goed, dus op mijn arm stonden we naar de zee te kijken, alleen had ik nu pech. Weer een wat hogere golf die te snel ging om weg te lopen en toen had ik een natte broek en voelde ik het water zo via mijn rits mijn laarzen in lopen. Ik weet nu wel dat de zee nog erg koud is. Maarja.

Op de terugweg was de draaimolen open en Michelle wist dan ook precies wat ze wilde. In de draaimolen (4 keer!) en eigenlijk vond ze dat nog niet genoeg, maar na enig protest ging ze uiteindelijk toch wel mee. Dat wordt wat in september als we naar Disneyland Parijs gaan.

 

Alle foto’s zijn gelukkig weer terug. Wat een klus zeg om alles weer opnieuw te linken.

En het uiterlijk is nu ook een beetje aangepast. Het blijft natuurlijk wel roze want tsja, dat is toch echt mijn kleur.

Ik ben er nog mee bezig, maar het gaat vast goed komen.
De achtergrond is namelijk wel heel roze en ook al mijn foto’s zijn even zoek.

Voor het reageren ben ik ook overgestapt naar Haloscan. De reactiefunctie van Blogger vond ik niet heel denderend. Nadeel is wel dat de reacties op de oude berichten weg zijn. Beetje jammer. Maarja.

Even plaatje testen