Miran's log

Auw! Ik loop al 3 weken met een ontstoken duim. Het begon aan de zijkant van mijn nagel. Het werd dikker en dikker en nu dat eindelijk een beetje is weggetrokken, begon het ook onder mijn nagel. Niet fijn. Uiteindelijk vandaag, na veel aandringen van lieve mensen in mijn omgeving, toch maar naar de dokter gegaan. En nu loop ik dus met een mooie ingepakte duim die ik ook nog eens nat moet houden met koud water. En dat is best lastig, zo’n grote natte duim. Een week lang en dan moet het beter gaan. Gelukkig mag het er ‘s nachts wel af. Het wordt anders wel een hele natte boel. Aan de andere kant. Manlief mag nu elke ochtend mijn duim inpakken. En dat heeft hij nooit eerder gedaan. Ik ben morgenochtend dan ook heel benieuwd hoe het eruit gaat zien.

Verder is door de ontsteking mijn nagel los gaan zitten. Dit moet er uitgroeien. Volgens de dokter bestaat de kans dat er een nieuw nagel onder gaat groeien, die het loszittende deel eraf duwt. Als dat gebeurt dan moet ik terug want dan gaat hij kijken of hij de losse nagel kan verwijderen. Geen fijn vooruitzicht.

Wat dan wel weer schattig was, waren alle bezorgde peuters op het kinderdagverblijf. Ik had nog amper een stap binnen gezet of ik werd al begroet door allerlei peuters. “Mama van Michelle heeft au duim!” Ze waren erg onder de indruk. Ik vrees dat mijn collega’s morgen minder onder de indruk zijn en ik een leuk object van plagerijen ben. Ach, dat houdt het levendig.

Zie je de Poken aan mijn sleutelhanger?

6 Responses to “Ontstoken duim”