Miran's log

Archive for the ‘Prive’ Category

Vanmiddag stond de musical Woezel en Pip in Diligentia op het programma. Samen met Nathalie en Isabel.

En zoals je kunt zien, vermaakte onze dametjes zich prima en hadden ze al voor de voorstelling begonnen was de grootste lol.

Maar ook wij, de mama’s, hebben genoten. Al was het alleen al van de stralende snoeten tussen ons in. Maar zeker ook van de musical zelf. Het zat echt goed in elkaar. Woezel en Pip kwamen echt tot leven. En de liedjes zijn zo lief.

Aan het begin bij het liedje Lalala schoot nog wel even de gedachte door mijn hoofd “Guusje moest eens weten” maar het was allemaal zo vrolijk dat het bij deze ene gedachte bleef.

Na afloop liepen we met zijn vieren richting tramtunnel en ook onderweg hadden de dames grote lol.

Michelle heeft vandaag haar eerste echte sneeuwpop gemaakt.

Vanaf had Michelle haar eerste echte kerstdiner op school en dat is natuurlijk wel een hele spannende gebeurtenis. De hele middag vroeg ze of ze al weg moest en of ze haar jurkje en nieuwe laarzen al aan moest doen. Ze kon duidelijk niet wachten. Dus ondanks dat we pas om 6 uur verwacht werden, vond ik het om half 5 goed dat ze haar jurkje aan ging doen.

Om 10 over half 6 gingen we richting school. Eigenlijk nog steeds te vroeg want het is nog geen 5 minuten lopen, maar dan kon ze misschien even uitrazen op het schoolplein. Maar van uitrazen kwam niks want er stond een echte kerstman bij de ingang. En die maakte indruk. Zoveel indruk dat ze veilig mijn hand vast hield.

En toen was het 6 uur en mochten we naar binnen. Op de gang stond een heel buffet met allemaal lekkere dingen meegebracht door de ouders. De klas was heel gezellig versierd met allemaal lampjes en natuurlijk de kerstboom. Huppelend ging ze naar binnen. Ze had niet eens meer tijd voor kus. En toen moesten we weg. Om half 8 konden we haar weer halen en dus hebben wij het er even van genomen en zijn bij Mondriaan gaan eten.

Om kwart over 7 kwamen we het schoolplein op. Alle kinderen stonden op het schoolplein te dansen op het geweldig band die kerstliedjes speelde. De kleuters liepen rond in een kring. Ze genoot! En had geen oog voor ons.

Toen het half 8 was gingen de kleuters keurig op rij weer naar binnen waar wij haar netjes in de klas op konden halen. Het buffet was omgetoverd tot een slagveld maar als je al die blije gezichtjes zag wat het duidelijk een succes. Bij het weggaan kregen ze nog een kerstsokje met een chocolaatje en konden we naar huis.

Veilig naast de juf (witte jas) naar de band luisteren.

Vandaag lag het bedrijfsblad in de brievenbus. Best spannend dit keer want ik sta erin. Ik mocht vertellen over mijn internetactiviteiten en daar hoort natuurlijk deze log ook bij. Sterker nog. Hier is het ooit (april 2004) mee begonnen.

Ik ben benieuwd of mijn collega’s deze site nu ook gaan bezoeken. Dus ben je een collega? Laat even een reactie achter.

Dat is toch wel de meest gestelde vraag de afgelopen twee weken.
Nou, het gaat eigenlijk hartstikke goed. Ze gaat nog steeds met veel plezier. In de klas gaat ze lekker haar gang. Ze heeft al vriendinnetjes en vanmiddag was ze zelfs al boos op de juf. En dat laatste betekent dat ze zich prima op haar gemak voelt.

Verder leert ze veel. Ook dingen waarvan ik denk “hmpf, moet dat nou?”. Maar ook dat hoort erbij.

En het is zo grappig. Lopen we in het winkelcentrum hoor ik ineens achter ons: “Michelle!! Michelle!! hoi!!”. Als ik achterom kijk zie ik een grappig mannetje met zijn moeder, die helemaal blij is om Michelle te zien. En Michelle? Die kijkt achterom, zwaait nonchalant en gaat verder met vertellen wat ze allemaal gedaan heeft op school. De kleine diva.

Een kleine impressie van een geweldige sinterklaasavond.

En bij de magische leeftijd van 4 jaar hoort helaas ook afscheid nemen. Afscheid van een mooie tijd op het kinderdagverblijf.

3 jaar en 9 maanden geleden bracht ik haar voor het eerst er naar toe. Het lijkt gisteren en ik vond het vreselijk. Ik voelde mij een ontaarde moeder want wie brengt nou een baby van 12 weken naar de creche. Ze is nog zo klein. En ja, daar zijn best wat traantjes gevloeid. Gelukkig had ik al snel in de gaten dat de leidsters geweldig waren en dol op Michelle. Ik was en ben, dan ook blij dat ik het gedaan heb. Michelle is er misschien zelfs wel een beter kind van geworden. Ze heeft leren delen, zichzelf vermaken, zelfstandig worden en natuurlijk veel vriendjes en vriendinnetjes. Heel veel buiten gespeeld en zomers werden de opblaasbadjes gevuld en konden ze lekker met water knoeien. De gezellige zomerfeesten, Sinterklaas en kerstfeest. Allemaal leuk en gezellig.

En gisteren was de laatste dag. We hadden Pooh Lucky Packets als afscheidscadeautje voor de kinderen en voor de leidsters had ik mokken laten maken met een foto van Michelle.

Aan het eind van middag zijn Pat en ik haar samen op gaan halen en was het moment van afscheid nemen echt daar. Michelle had er niet echt moeite mee. Ik vraag me ook af of ze het wel helemaal beseft. Maar voor mij was het toch wel flink slikken. De leidsters waren allemaal zo lief en we hadden ook altijd leuk contact. Gelukkig hebben we Hyves nog, maar dat is toch anders.

Lieve Sanne, Miranda, Farzanh, Mariska en Patricia bedankt voor alles! Jullie zijn top!

Vandaag is het echt de dag dat Michelle 4 jaar is. Maar vandaag is een beetje in stilte voorbij gegaan omdat we het zondag al gevierd hebben. En dat was groot feest met een mooie roze ballerinataart (had ze zelf uitgezocht) en natuurlijk vriendinnetje Zarah van het kinderdagverblijf en Isabel. Het was erg gezellig en Michelle heeft een geweldige dag gehad.

De cadeaus. En ja, ze is enorm verwend en het is ook wel heel roze.

Vandaag was dan de eerste echte hele dag naar school. Michelle is al 3 woensdagochtenden geweest en dat ging eigenlijk best heel goed. Maarja, zo’n hele dag is toch weer anders. Maar het ging weer prima. Ze had ‘s morgens gegymd en dat was wel heel spannend. Vol overtuiging vertelde ze dat de juf haar had geholpen want het was wel heeeeeel gevaarlijk. En vanmiddag hadden ze buiten gespeeld. En ze had ook al 4 vriendjes. Geweldig dat enthousiaste gekwebbel.

Nadat ik haar opgehaald had, moesten we nog even naar Kijkduin om de verjaardagstaart te bestellen. Nou dat zag ze wel zitten. In de auto stortte ze een klein beetje in, maar eenmaal uit de auto was ze weer helemaal onder de mensen. Wel een beetje teleurgesteld omdat de draaimolen gesloten was, maar de taart maakte het weer helemaal goed. We hebben veel mooie taarten gezien in het boek, maar de ballerinataart moest het worden. Die was mooi. En die is het dan ook geworden. Ik weet nu wel zeker dat ze binnenkort op ballet gaat.

En tsja, als je op Kijkduin bent, kun je natuurlijk niet weggaan zonder op de boot te spelen. Ze werd bij het zien van de boot helemaal blij want er waren maar 2 meisjes aan het spelen. Dat is op zondag wel anders. Vol overgave was ze aan het klimmen en klauteren en ze had zelfs nog energie om rondjes om de boot te rennen. Ze is echt onvermoeibaar.

Eenmaal thuis werd gelijk de Sinterklaasliedjes CD opgezet (die hebben we gelukkig pas 100 keer gehoord die weekend) en werd er volop gedanst. Gelukkig kon ik haar omkopen met Laura’s Ster om toch even een moment van rust te pakken. En moe was toch eigenlijk wel. Ze kroop lekker op schoot en knus tegen mama aan hebben we tv gekeken.

Om 8 uur lag ze in bed en we hebben haar niet meer gehoord.

Het ging goed!! Geen tranen bij Michelle, maar mama moest toch wel even slikken. Ze was ineens weer zo klein.

Al snel kwamen er kindjes naar haar toe en best zelfverzekerd zei ze “ik ben Michelle”. Zo schattig!

De juf vroeg wat ze wilde gaan doen en ze wilde wel kleien. Al snel kwamen er andere meisjes bij haar zitten en toen we weggingen keek ze even beteuterd, maar toen ze samen met de juf op de gang naar ons mocht zwaaien, was het goed en ging ze toen we aan het eind van de gang waren, uit zichzelf weer naar binnen.

Nu maar hopen dat de rest van de ochtend ook goed gaat.