Miran's log

Bij Koninginnedag hoort natuurlijk ook kermis en dus gingen we vanmiddag richting Lange Voorhout.
En wat hebben we genoten. Wij vooral van Michelle die haar ogen uit keek. Ze moest wel even wennen aan alle herrie, maar al snel wilde ze in de bootjes. Vol overgave was ze aan het sturen. En toen ontdekte ze het reuzenrad. Daar wilde ze in. En nadat wij ons ervan verzekerd hadden dat ze echt wilde (want hij was echt hoog) kochten we kaartjes en daar gingen we. Wat vond ze het leuk. Totaal niet bang. Alleen maar een grote lach op haar gezicht. Mooi om te zien. En ik kon mooi even een foto maken van het Binnenhof.

Daarna hebben we nog eendjes gevangen met als prijs een grote roze dolfijn, blik gooien, de draaimolen, touwtje trekken waarbij ze een rond luchtbed won met Mickey Mouse (die kan mooi mee naar Center Parcs 10 mei) en nog een tweede keer in het reuzenrad.

Inmiddels was het half 5 en tijd om richting huis te gaan. In de auto bedachten we dat we best nog even door konden rijden naar Kijkduin om bij de pizzeria te gaan eten. Een mooie afsluiting van de dag.

Omdat Michelle een soort van stuiterend door het huis ging en het natuurlijk erg lekker weer was, besloten we Boerderij ‘t Geertje maar weer een met een bezoekje te vereren.

Een geweldige boerderij waar je de jonge geitjes een flesje kan geven, een speeltuintje en ook een ponyritje kunt maken. Michelle wilde wel op een pony en na een kaartje te hebben gekocht sloten we aan in de rij. Bijna durfde ze niet meer omdat een van de pony’s een emmer omschopte waar hij zelf van schrok en een beetje begon te bokken. Maar nadat ik haar weer wat moed had ingepraat, durfde ze wel op een andere pony. En zo gebeurde het dat Michelle voor het eerst op een echte pony zat. Ze vond het heel spannend, maar wilde later op de middag toch nog een keer. Heel stoer!

Vandaag zijn we weer bij juf Babette in het tuincentrum gaan knutselen. En hoe kan het ook anders het thema was Pasen. Tot groot (leed)vermaak van juf Babette moesten de mama’s meedoen. En zo kon het gebeuren dat ik een volgeverfde bruine hand had, die een kip moest worden. Daarna mocht ik Michelle’s handje geel verven want er moesten natuurlijk ook kuikentjes bij.

Nadat de handen weer schoon waren, mocht Michelle ook nog een tekening van een ei beplakken. En het resultaat mag er zijn.

Het was weer een erg leuke workshop en het was ook erg gezellig dat Nathalie en Isabel er ook waren.

Gisteren was het dan eindelijk zover. Michelle mocht in pyjama naar school voor het paasontbijt. Ze was de afgelopen week de dagen al aan het aftellen. Want dat is natuurlijk wel heel spannend. Het was alleen wel een beetje jammer dat het zou koud was en we het beter vonden als ze haar pyjamabroek op school aandeed. En hoewel ze een beetje teleurgesteld was, begreep ze het gelukkig wel.

Op school waren de tafels gezellig gedekt en al gauw had ze haar plekje gevonden. En toen moesten de ouders weg zodat ze lekker konden gaan eten.

‘s Middags gingen ze met een echte paashaas paaseieren zoeken en laat dat nou net in de gezamenlijke achtertuin van mijn moeder zijn. En zo kon ik het ‘s avonds terug zien op film want opa had alles gefilmd. Mooi om te zien hoe al die kleuters van hot naar her rende op zoek naar de (chocolade) eieren. Michelle had er ook 1 gevonden en was helemaal trots. Nou maakte het niet uit hoeveel ze er vonden want alle eieren werden in een mand verzameld en toen alle eieren gevonden waren, mocht iedereen er eentje uithalen.

Het was een erg leuke dag.

Ik ben er dol op! Ik kan hele avonden met de laptop op schoot op de bank webshops afstruinen.
En daarbij word ik ook nog eens geholpen door de site Hip & Hot. Hier wordt dagelijks een webshop besproken. Vaak met leuke winacties en soms ook met kortingen. Deze site is voor mij eigenlijk funest want de shops zijn zo leuk.

Vorige week stond er een artikel van Sunflower Jewels. En bij dit artikel stond een strandtas waar ik op slag verliefd op werd. Die wilde ik hebben. Gauw doorgeklikt naar de site. Maar helaas, onder de knop tassen stond ie niet. Balen. Toch even verder gekeken op de site en jawel, bij de workshops stond “mijn tas”. Het was een voorbeeld van een tas die je kon maken tijdens de workshops. Maarja, ik ben totaal niet handig met naald en draad, dus zo’n workshop is geen optie. Ik heb toen maar de stoute schoenen aangetrokken en gemaild met de vraag of de tas ook te koop was. En dat was hij. Ik werd er helemaal blij van. Na leuk mailcontact, werd vandaag de tas bezorgd. Helemaal goed en origineel want door Ingrid zelf gemaakt.

Ik zie mezelf al helemaal lopen op de boulevard in Spanje.

Ik heb trouwens bovenaan mijn site een tab gemaakt met allemaal leuke webshops. Bij veel van deze shops heb ik wat gekocht en goede ervaringen. Tjsa, het is niet vreemd dat als ik de postbode op straat tegen kom, hij mij gedag zegt. Oeps!

Ik zit hier helemaal blij te zijn. Ik heb gewoon op Twitter en Flip Mino HD gewonnen. Het enige wat ik hoefde te doen was een tweet retweeten van Dutch Cowgirls En ik dacht “ach, waarom niet? Je weet maar nooit”. En nu heb ik gewoon gewonnen. Dan kan leuke filmpjes maken. Ik ben echt blij.

Bedankt Dutch Cowgirls en iBood!

Na het enorme succes van de eerste Twitterveiling van de zomer is er nu een vervolg voor, hoe kan het ook anders, Haïti.

Ik word hier helemaal blij van. Vooral omdat ik zeer goede ervaringen heb met de vorige veiling, maar vooral ook omdat de opbrengst niet alleen naar giro 555 van de samenwerkende hulporganisaties gaat, maar ook naar de Orde van Moeder Teresa.  Deze Orde is al vele tientallen jaren werkzaam op Haïti. Zij zetten zich met een kleine groep in voor de opvang van de allerarmsten, waaronder wezen, bejaarden en zowel lichamelijk als geestelijk gehandicapten. Deze toch al kwetsbare groepen hebben in een land als Haïti nauwelijks tot geen mogelijkheden en kansen.

Dit is toch geweldig. Ik weet dan ook nu al dat dat me geld gaat kosten, maar ik weet ook dat het mij weer leuke dingen/activiteiten op gaat leveren.

Ik raad iedereen aan regelmatig te gaan kijken op de site of misschien heb je zelf wel iets leuks aan te bieden. Doen!!

Gisteren kwam Pat de bewuste buurvrouw tegen op portiek. Na een enige aarzeling kwam er een goedemorgen, terwijl het toch echt middag was. Pat reageerde hierop met “ik zou eerst maar eens me excuses aanbieden”. Waarop zij verontwaardigd riep  “IK!”. “Ja, jij”. Daarna liep hij verder naar boven.

Vanavond ging om 8 uur de bel. En daar stond ze. Ze wilde toch even praten want ze vond het vervelend als mensen op het portiek zomaar langs elkaar heen liepen. Of ze even binnen mocht komen in plaats van in de deuropening. Vooruit, dat mocht. Ik was wel benieuwd wat ze te melden had. Ze zei dat ze kwam naar aanleiding van de opmerking van Pat. Ze zag niet in waarom ze haar excuses moest maken en begon mij gelijk de les te lezen op een toon waar de honden geen brood van lusten. Naar mij werd niet geluisterd. En toen brak er iets. Ik heb haar op venijnige toon te kennen gegeven dat ik hier niet van gediend was in mijn eigen huis en daar achteraan “en nu mijn huis uit!”.

En al mopperend is ze vertrokken.

Ik zal er in elk geen seconde van wakker liggen. Ik ben er klaar mee.

Volgens mij heeft iedereen wel zo’n buurvrouw die zich overal mee bemoeit en niets anders te doen heeft dan de buren in de gaten houden. Wij dus ook, helaas.  En over het algemeen denk ik “ach, laat maar” maar ze heeft het voor elkaar. Ik ben boos! En als ze slim is, laat ze zich de komende dagen of misschien wel weken niet zien. Ik ben er klaar mee!

Wat is er gebeurd?
Wij hebben voor de flat een grote container staan waar de bewoners hun vuilniszakken in kunnen gooien. De wordt geleegd op dinsdag en vrijdag. Voor de vuilnisman is de stoep verlaagd, met een gele streep en een bord verboden te parken met de toevoeging op dinsdag en vrijdag tussen 8.00 en 10.00 uur. Buiten deze tijden mag je er dus gewoon parkeren. Gisteravond kwam ik uit kantoor en parkeerde mijn auto half langs de gele streep. Het was het enige plekje, maar vrijdagochtend vertrek ik rond half 8 weer naar kantoor, dus geen probleem. Nou daar dacht onze zeurbuurvrouw heel anders over. Van Pat hoorde ik dat ze had aangebeld om te melden dat ik mijn auto daar gezet had en dat daardoor de container niet geleegd zou worden. Pat heeft haar even uit de droom geholpen door te melden dat ik de volgende ochtend om half 8 alweer weg was en dat er dus geen probleem was. En dat als ik ‘m er niet gezet had een ander het wel gedaan had. Er volgde nog wat gemopper en dat zij toch vond dat ik mijn auto weg moest halen. Nou niet dus!! En dat allemaal via de intercom want tjsa, je moet natuurlijk niet rechtstreeks de confrontatie aangaan en naar 3 hoog lopen is natuurlijk ook te ver op haar leeftijd.

Vanmorgen ben ik om 5 over half 8 vertrokken en er was in geen velden of wegen een vuilniswagen te zien en ook niet eerder door de straat gegaan.

Vanmiddag kwam ik thuis en in de brievenbus lag een briefje van de bewuste buurvrouw.

Fijn dat jullie de auto weggehaald hebben. De container is nu niet geleegd met eventuele narigheid tot gevolg.

Een andere keer toch maar doen.

Groeten, mevrouw vW

Het is dat ik met Michelle was, maar anders was ik toch echt verhaal gaan halen. En geloof me, dat had niet mals geweest. Ik was en ben echt woest. Want men mag mij best aanspreken op mijn gedrag. Ik ben niet heilig, maar spreek mij niet aan op iets wat ik echt niet fout gedaan heb. Van onrecht word ik erg boos. En niet allen bij mijzelf, maar ook als anderen onrecht wordt aangedaan.

Ik hoop dan ook oprecht dat ze zich de komende dagen niet laat zien, want ze krijgt echt de wind van voren van me.

Stomme tr..