Miran's log

Michelle en ik genieten volop van de kerstvakantie.
Natuurlijk hebben we uitgebreid kerst gevierd. Eerste kerstdag bij mijn schoonouders en tweede kerstdag bij mijn moeder. Heerlijk gegeten en veel gezelligheid.

Maandag zijn we naar Diergaarde Blijdorp geweest. Dat blijft altijd een topper. En het was echt heerlijk weer. Zo dachten waarschijnlijk meer mensen want het was echt enorm druk. Maar Michelle heeft genoten. Van de leeuwen, de olifanten die lekker warm binnen stonden, de tijger die altijd griezelig dicht langs de glazen ruit loopt en je dan heel indringend aan kan kijken. Gelukkig hadden ze net gegeten. En natuurlijk het treintje. En we hebben het volgehouden. We waren er bij half 12 en tegen 5 uur gingen we weg. En Michelle heeft heel stoer alles zelf gelopen. We waren dan op Rotterdam nog niet uit of ze was in diepe slaap. Helemaal op.

Dinsdag zijn we gaan knutselen bij Babette in Tuincentrum Ockenburgh. Dit keer moest ze een bloempotje met daarin een vetbolletje voor de vogels verven. En het resultaat is schitterend. En Babette doet het hartstikke leuk en leert ze gelijk ook nog iets. Na afloop kregen ze een blaadje met vogeltjes die zouden kunnen komen. Babette waarschuwde wel dat ze Reiger weg moesten jagen want die zou alle andere vogeltjes wegjagen. Nou dat had indruk gemaakt want ‘s avonds werd dat gelijk aan papa verteld en vanmiddag bij mijn moeder moest ze het toch ook nog even kwijt. ‘s Middags hebben we rustig aan gedaan want alle drukke dagen begonnen zijn tol te eisen en Michelle was dan ook een beetje zeurderig.

Vandaag zijn we naar Madurodam geweest. Jeetje, wat viel dat tegen. Het was koud! Er stond een ijzig windje. Tussendoor dus maar even opwarmen in het restaurant met warme chocolademelk. Voordeel was wel dat het niet zo heel druk was en Michelle alles goed kon zien. Bij de uitgang stond een leuke clown ballonfiguren te maken en natuurlijk wilde Michelle dat ook. Heel stoer liep ze op de clown af, maar toen hij tegen haar begon te praten was hij ineens toch wel eng. Hij maakte wel een hele mooie roze vlinder voor haar. Terug naar de auto hield ze ‘m stevig vast. Maar bij de auto ging het mis. Terwijl ik de deur open deed, had een windvlaag de vlinder te pakken. Dikke tranen want hij was onder een geparkeerde auto gewaaid. Nou daar ging mama op de knieën op een natte parkeerplaats en gelukkig kon ik hem pakken en bleef hij heel. Michelle weer blij. Maar toen kwamen we thuis en Michelle springt met ballon uit de auto en een vleugel raakte de stoep. Pang! Vleugel geklapt. Groot verdriet en voor straf moest de vleugellamme vlinder in de auto blijven en mocht niet mee naar oma. En dat terwijl ze hem zo graag wilde laten zien. Heel zielig. Gelukkig was bij oma het verdriet snel vergeten.

En zo komen we de kerstvakantie wel door.

Vanmiddag stond de musical Woezel en Pip in Diligentia op het programma. Samen met Nathalie en Isabel.

En zoals je kunt zien, vermaakte onze dametjes zich prima en hadden ze al voor de voorstelling begonnen was de grootste lol.

Maar ook wij, de mama’s, hebben genoten. Al was het alleen al van de stralende snoeten tussen ons in. Maar zeker ook van de musical zelf. Het zat echt goed in elkaar. Woezel en Pip kwamen echt tot leven. En de liedjes zijn zo lief.

Aan het begin bij het liedje Lalala schoot nog wel even de gedachte door mijn hoofd “Guusje moest eens weten” maar het was allemaal zo vrolijk dat het bij deze ene gedachte bleef.

Na afloop liepen we met zijn vieren richting tramtunnel en ook onderweg hadden de dames grote lol.

Michelle heeft vandaag haar eerste echte sneeuwpop gemaakt.

Vanaf had Michelle haar eerste echte kerstdiner op school en dat is natuurlijk wel een hele spannende gebeurtenis. De hele middag vroeg ze of ze al weg moest en of ze haar jurkje en nieuwe laarzen al aan moest doen. Ze kon duidelijk niet wachten. Dus ondanks dat we pas om 6 uur verwacht werden, vond ik het om half 5 goed dat ze haar jurkje aan ging doen.

Om 10 over half 6 gingen we richting school. Eigenlijk nog steeds te vroeg want het is nog geen 5 minuten lopen, maar dan kon ze misschien even uitrazen op het schoolplein. Maar van uitrazen kwam niks want er stond een echte kerstman bij de ingang. En die maakte indruk. Zoveel indruk dat ze veilig mijn hand vast hield.

En toen was het 6 uur en mochten we naar binnen. Op de gang stond een heel buffet met allemaal lekkere dingen meegebracht door de ouders. De klas was heel gezellig versierd met allemaal lampjes en natuurlijk de kerstboom. Huppelend ging ze naar binnen. Ze had niet eens meer tijd voor kus. En toen moesten we weg. Om half 8 konden we haar weer halen en dus hebben wij het er even van genomen en zijn bij Mondriaan gaan eten.

Om kwart over 7 kwamen we het schoolplein op. Alle kinderen stonden op het schoolplein te dansen op het geweldig band die kerstliedjes speelde. De kleuters liepen rond in een kring. Ze genoot! En had geen oog voor ons.

Toen het half 8 was gingen de kleuters keurig op rij weer naar binnen waar wij haar netjes in de klas op konden halen. Het buffet was omgetoverd tot een slagveld maar als je al die blije gezichtjes zag wat het duidelijk een succes. Bij het weggaan kregen ze nog een kerstsokje met een chocolaatje en konden we naar huis.

Veilig naast de juf (witte jas) naar de band luisteren.

Vandaag lag het bedrijfsblad in de brievenbus. Best spannend dit keer want ik sta erin. Ik mocht vertellen over mijn internetactiviteiten en daar hoort natuurlijk deze log ook bij. Sterker nog. Hier is het ooit (april 2004) mee begonnen.

Ik ben benieuwd of mijn collega’s deze site nu ook gaan bezoeken. Dus ben je een collega? Laat even een reactie achter.

Dat is toch wel de meest gestelde vraag de afgelopen twee weken.
Nou, het gaat eigenlijk hartstikke goed. Ze gaat nog steeds met veel plezier. In de klas gaat ze lekker haar gang. Ze heeft al vriendinnetjes en vanmiddag was ze zelfs al boos op de juf. En dat laatste betekent dat ze zich prima op haar gemak voelt.

Verder leert ze veel. Ook dingen waarvan ik denk “hmpf, moet dat nou?”. Maar ook dat hoort erbij.

En het is zo grappig. Lopen we in het winkelcentrum hoor ik ineens achter ons: “Michelle!! Michelle!! hoi!!”. Als ik achterom kijk zie ik een grappig mannetje met zijn moeder, die helemaal blij is om Michelle te zien. En Michelle? Die kijkt achterom, zwaait nonchalant en gaat verder met vertellen wat ze allemaal gedaan heeft op school. De kleine diva.

Een kleine impressie van een geweldige sinterklaasavond.

En bij de magische leeftijd van 4 jaar hoort helaas ook afscheid nemen. Afscheid van een mooie tijd op het kinderdagverblijf.

3 jaar en 9 maanden geleden bracht ik haar voor het eerst er naar toe. Het lijkt gisteren en ik vond het vreselijk. Ik voelde mij een ontaarde moeder want wie brengt nou een baby van 12 weken naar de creche. Ze is nog zo klein. En ja, daar zijn best wat traantjes gevloeid. Gelukkig had ik al snel in de gaten dat de leidsters geweldig waren en dol op Michelle. Ik was en ben, dan ook blij dat ik het gedaan heb. Michelle is er misschien zelfs wel een beter kind van geworden. Ze heeft leren delen, zichzelf vermaken, zelfstandig worden en natuurlijk veel vriendjes en vriendinnetjes. Heel veel buiten gespeeld en zomers werden de opblaasbadjes gevuld en konden ze lekker met water knoeien. De gezellige zomerfeesten, Sinterklaas en kerstfeest. Allemaal leuk en gezellig.

En gisteren was de laatste dag. We hadden Pooh Lucky Packets als afscheidscadeautje voor de kinderen en voor de leidsters had ik mokken laten maken met een foto van Michelle.

Aan het eind van middag zijn Pat en ik haar samen op gaan halen en was het moment van afscheid nemen echt daar. Michelle had er niet echt moeite mee. Ik vraag me ook af of ze het wel helemaal beseft. Maar voor mij was het toch wel flink slikken. De leidsters waren allemaal zo lief en we hadden ook altijd leuk contact. Gelukkig hebben we Hyves nog, maar dat is toch anders.

Lieve Sanne, Miranda, Farzanh, Mariska en Patricia bedankt voor alles! Jullie zijn top!

Vandaag is het echt de dag dat Michelle 4 jaar is. Maar vandaag is een beetje in stilte voorbij gegaan omdat we het zondag al gevierd hebben. En dat was groot feest met een mooie roze ballerinataart (had ze zelf uitgezocht) en natuurlijk vriendinnetje Zarah van het kinderdagverblijf en Isabel. Het was erg gezellig en Michelle heeft een geweldige dag gehad.

De cadeaus. En ja, ze is enorm verwend en het is ook wel heel roze.

Met dank aan Twitterveiling was het gisteren eindelijk zover. We gingen een bezoek brengen aan luchtmachtbasis Volkel.

Om 11 uur moesten we bij de poort van de vliegbasis zijn. Dat betekende vroeg op want we moesten eerste Michelle nog naar de creche brengen en daarna gelijk in de auto en op pad. Gelukkig ruim op tijd want er was een vrachtwagen gekanteld op het Prins Clausplein met alle gevolgen van dien. Chaos dus. We hebben er 2 en half uur over gedaan, maar we waren wel op tijd.

We werden door de voorlichter opgehaald en we reden naar hangar 4. Hier kregen we van Joost een rondleiding. Joost was duidelijk blij met zijn baan. Vol enthousiasme vertelde hij van alles over het onderhoud van de F16′s. Er interessant om te zien wat er allemaal in zo’n F16 zit. Daarna was het tijd voor de lunch. Keurig verzorgt met erg lekkere broodjes.

Na de lunch gingen we naar de traditiekamer. Dat is een museum met de geschiedenis van vliegbasis Volkel. Hier kregen we uitgebreid uitleg. Indrukwekkend. En toen was het grote moment daar. We gingen naar de startbaan om de F16′s te zien taxiën en natuurlijk opstijgen. Wat een ervaring en wat een geweld! Je voelt het echt door je hele lijf dreunen en ook de hitte van de after burner. En dan de herrie. Bij de eerste probeerde ik het nog zonder mijn oren dicht te houden, maar daar kwam ik snel van terug. Dat is echt niet te doen. Maar wel een super ervaring.

Na dit spektakel konden we in de bus bijkomen en kregen we nog een rondrit over het terrein. Toen was het tijd om afscheid te nemen en kwam er een eind aan een dag om nooit te vergeten.