Paniek
Vanmorgen was er toch wel sprake van enige paniek. Waarom? Ik had mij dus ernstig ruim een uur verslapen en schrok om 10 voor 8 wakker. Dat is dus echt veel te laat als je normaal om half 7 opstaat en met zijn tweeën bent en nu er alleen voor staat. Pat zit namelijk voor zijn werk sinds gisteravond in Roemenië en komt morgen pas weer thuis.
En normaal is verslapen nog niet eens zo erg. Dan maar een keertje niet om kwart voor 8 op kantoor, maar nu had ik om 9 uur een vergadering dus ik moest er echt zijn.
Ik ben nog nooit zo snel in mijn kleren geschoten als vanmorgen en heb toen wel rustig Michelle uit bed gehaald. Die was gelukkig al wakker en keek toen ik binnenkwam vrolijk over de rand van haar bedje, maar even rustig spelen was er dit keer niet bij. Zelfs het wandelingetje met de buggy naar de creche is overgeslagen. Ze mocht nu gelijk mee in de auto. En dat voor een ritje van 750 meter. Maarja, het was wel even de meest snelle optie.
Om 5 voor 9 kwam ik kantoor binnen gerend en was gelukkig nog net op tijd. Maar om nou te zeggen dat dit een geweldig begin van de dag is….. Nee!
Ik hoop dat de rest van de dag wat fijner is verlopen tot nu toe!!